‘RINGTIJGER’ VECHT VOOR VERMOORDE COACH

Oegandese bokser Willy Kyakonye met Nederlandse licentie maakt zich op voor dé partij van z’n leven

Elke dag denkt Willy Kyakonye (32) aan Zebra Mando, de coach die hem in 2016 via de telefoon adviseerde na een toernooi in Nederland niet naar Oeganda terug te keren. Vier jaar na deze waarschuwing werd de bekende bokstrainer zelf vermoord. Met zijn lessen als steun in gedachten vecht de ongeslagen Ringtiger komende maandag in de hoofdact van de Ben Bril Memorial in Carré. Het gevecht kan een deur openen richting de prestigieuze WBC-wereldtitel.

Door: Willem Held (De Telegraaf, 10-10-2026)

Willy Kyakonye heeft kort voor de ontmoeting in het Rijswijkse Sportcentrum Nicolaas een training afgewerkt en komt net onder de douche vandaan. Nee, hij woont hier niet in de buurt, maar in Leeuwarden. Vier keer per week reist deze ‘vriendelijke reus’ dwars door het land om te trainen onder de hoede van zijn huidige bokscoach Vincent Stikkelorum. „Meestal reist hij per trein. Dat is helemaal geen probleem”, benadrukt Kyakonye, want zo kan hij onderweg uitrusten. „In Oeganda moest ik elke dag tien kilometer lopen naar de boksschool. En tien kilometer weer terug. Dit is beter.”

Via een vriendje kwam Kyakonye bij de boksschool van Zebra Mando (officiële naam Isaac Ssenyange) terecht. Deze coach werd niet alleen zijn leermeester, maar ook een tweede vader voor hem. Zijn biologische ouders overleden toen hij tien en elf jaar oud was, dus puber Willy idat bij zijn oma woonde kon wel iemand gebruiken die hem inspireerde en corrigeerde. Hij is bepaald geen gewoon bokser. „Als klein jochie werd ik gepest op school en was ik bang voor de grote jongens. Ze sloegen me en pakten mijn spullen af. Ik was klein en langer en gewoon bang voor ze.”

In het begin was hij bang om echte gevechten in de ring aan te gaan, maar nadat zijn angst was overwonnen, maakte Kyakonye op zijn vijftiende indruk bij de nationale kampioenschappen voor junioren. Vanaf dat moment ging de ontwikkeling snel. In 2015 won hij als amateur brons bij de Afrikaanse kampioenschappen in Casablanca. Dat jaar werd hij ook gekozen als zwaargewicht voor een team uit Venezuela in de World Series of Boxing, een wereldwijde bokscompetitie.

„Van heel Oost-Afrika was ik de eerste bokser in de WSB”, vertelt Kyakonye trots. „We boksten tegen teams uit Azerbeidzjan, Argentinië en Polen. Maar na een half jaar wilden we naar huis, vooral ook omdat ze daar in Venezuela alleen maar Spaans spraken, waar ik niet veel van begreep.”

In die tijd ondervond Kyakonye ook dat de Oegandese bond de boksers van het land niet steunde, maar juist van hen profiteerde. Prijzengeld en andere betalingen die voor hem waren bestemd, verdwenen in de zakken van corruptiebondsbestuurders. Veel erger was nog de gewoonte van het Oegandese regime om de boksers te misbruiken in de strijd tegen politieke tegenstanders. „Ze vragen je voor gevaarlijke klussen omdat ze zelf geen vuile handen willen maken”, vertelt Kyakonye op fluistertoon. „Dus heb ik het echt over criminele dingen, zoals inbraken bij mensen van de oppositie om hun laptops te stelen. Als je wordt gepakt, ben je de klos. Maar als je zo’n opdracht weigert, zijn ze ook in staat om je te laten vermoorden.”

Tien jaar geleden nam zijn leven een ingrijpende wending. Kyakonye deed ter voorbereiding op een olympisch kwalificatietoernooi in Azerbeidzjan mee aan de Eindhoven Boxing Cup. Tijdens het evenement had hij coach Zebra Mando aan de telefoon, die hem een dringend advies gaf. Kyakonye kan zich die boodschap nog vrijwel woordelijk herinneren: „Hij zei: ‘Ik wil niet dat je terugkomt. Het is hier te gevaarlijk. Ik hou van je en wil niet dat je doodgaat. Probeer daar in Nederland asiel aan te vragen.’” Met pijn in zijn hart gaf de toen 22-jarige bokser gehoor aan dit advies. „Ze vertelden me dat ik in Ter Apel moest zijn. De 400 dollar die ik bij me had, wisselde ik om in euro’s, maar ik wist niet hoe de treinen hier werken. Op het station van Eindhoven had ik geluk, want de poortjes waren kapot en stonden open. Pas in Zwolle werd ik voor het eerst gecontroleerd. De conducteur hielp me bij het kopen van een kaartje en vertelde me hoe ik verder moest reizen.”

De vrouw met wie hij in Ter Apel het intakegesprek voerde, was verbaasd toen ze zijn naam checkte op internet. „Ze zei: ‘Je bent een bokser van olympisch niveau. Wat doe je hier?’ Nadat ik mijn verhaal had verteld, mocht ik blijven.” Na omzwervingen langs meerdere azc’s vond Kyakonye op een bijzondere manier zijn thuis in Leeuwarden. In 2017 bezocht hij de Friese hoofdstad voor een feest en werd hij op straat herkend door Brian, een andere Oegandees. „Hij kwam op me af en zei: ‘Ik ken pad geholpen. Jij bent toch die bokser?’”

Brian stelde Kyakonye voor aan Petra Boerdenmaker, die ook hem had geholpen. „Ik vertelde haar mijn levensverhaal. Ze is een christen en zei tegen me: ‘God heeft een reden waarom je hier bent. Maak je geen zorgen, ieder een heeft problemen en ik ga je beschermen.’” Kyakonye kreeg in Leeuwarden onderdak in het huis dat Boerdenmaker samen met haar man Aart voor Ben Brian had gekocht. Aart Boerdenmaker is inmiddels zijn manager en belangrijk bij het organiseren van de veertien profpartijen die Kyakonye vanaf 2017 afwerkte. Hij won ze allemaal, waarvan dertien op (technisch) knock-out.

In Nederland ging het, ook dankzij het echtpaar Boerdenmaker, goed met Kyakonye, maar in december 2020 drong de ontheiliging vanuit Oeganda door tot Leeuwarden. Zebra Mando was ’s nachts in zijn eigen huis vermoord door indringers. Kyakonye: „Ze schoten acht kogels door zijn hoofd. Toen ik het hoorde, was mijn hart gebroken. Ik had die week nog met hem gebeld. We waren heel close en ik heb veel aan hem te danken. Hij gaf me de naam The Ringtiger en ik vecht altijd met hem in mijn hoofd.”

Kyakonye weet wat de aanleiding voor de moord op Zebra Mando was. Hij had van ‘duistere figuren’ de opdracht gekregen om oppositieleider Bobi Wine (originele naam Robert Kyagulanyi Ssentamu) om het leven te brengen. Wine was en is als muzikant en als politicus erg populair. Hij zou in januari 2021 meedoen aan de presidentsverkiezingen. „Zebra heeft me zelf over die opdracht verteld”, zegt Kyakonye. „Natuurlijk heeft hij geweigerd, maar als ze je een missie geven, moet je die uitvoeren. Anders weten ze je te vinden. De president heeft nog geroepen dat serieus onderzoek naar de moord op Zebra zou worden gedaan. Maar daar kwam natuurlijk niets uit.” De verkiezingen werden in 2021 uiteraard gewonnen door de dictatoriale president Yoweri Museveni, die al sinds 1986 aan de macht is. Bobi Wine betwistte de uitslag zonder succes en is inmiddels naar de Verenigde Staten gevlucht.

Geknakt, maar niet gebroken werkte Kyakonye in Nederland verder aan zijn loopbaan. Bokstrainer Stikkelorum en krachttrainer Jordan Kroon slijpen in Rijswijk en Rotterdam aan zijn vorm. Af en toe spart hij met Levi Rigters, de zwaargewicht uit het kickboksen die dit jaar is overgestapt naar MMA. Ondertussen staat de geflucht Oegandees als nummer negen genoteerd op de WBC-lijst met beste boksers in het zogenaamde bridgergewicht (zwaargewichten tot 101 kilo). Hij ver ver verdedigt die positie met een Nederlandse licentie en de letters NED achter zijn naam.

Maar Kyakonye is niet alleen met zijn eigen loopbaan als bokser bezig. Hij haalde zijn trainingsdiploma’s op mbo 4-niveau en neemt jeugd onder zijn hoede bij boks-school B.A.V. Frisia in Leeuwarden. Verder is hij ook gediplomeerd als begeleider van Parkinson-patiënten die via bokstrainingen aan hun balans, motoriek en zelfvertrouwen werken. Bovenal zet Kyakonye zich in voor het project ‘Knokken met je hart’, een boksgala in Noord-Nederland waarbij ondernemers, managers en bestuurders zonder bokachtergrond de ring instappen voor het goede doel.

Maar in deze weken is alles gericht op zijn vijftiende profgevecht, maandag in het Amsterdamse Koninklijk Theater Carré tegen de nog ongeslagen Angelo Morejon uit Cuba. De winnaar van dit duel om de zogenaamde WBC Bridgerweight Silver Title komt hoog in de ranglijst terecht en maakt serieus kans op een gevecht om de wereldtitel tegen de Belgische kampioen Ryad Merhy. Het is voor het eerst dat er een titelgevecht van de WBC (door velen gezien als de belangrijkste boksbond) op Nederlandse bodem plaatsvindt. Om dat voor elkaar te krijgen hebben manager Aart Boerdenmaker en de organisatie van de Ben Bril Memorial al sinds mei van dit jaar hard moeten werken.

Kyakonye heeft op een bijzondere manier wel vertrouwen in een goede afloop, al staat de Cubaan (vijfde op de WBC-ranking) vier plaatsen hoger genoteerd. „Ik hoef mijn tegenstander niet te haten of bang te maken met grote woorden. Ik bid elke dag en geloof dat God bij me is om me te helpen.”

EIGENLIJK HOUDT HIJ GEEN REKENING MET EEN NEDERLAAG, MAAR KYAKONYE BESEFT OOK DAT ZIJN GELOOF GEEN GARANTIE IS VOOR DE WINST. „ALS IK VERLIES, ZAL IK HEEL ERG TELEURGESTELD ZIJN. MAAR DAT IS DAN OOK EEN ONDERDEEL VAN GODS PLAN.”

Het levensverhaal van de geboren Oegandees Willy Kyakonye, al jaren woonachtig in Leeuwarden, is ronduit indrukwekkend.

Vincent Stikkelorum, de huidige coach van Willy Kyakonye, stoomt de 32-jarige bokser
klaar voor zijn partij tegen de nog ongeslagen Cubaan Angelo Morejon op de Ben Bril
Memorial, komende maandag in Koninklijk Theater Carré.

(Foto’s: Amaury Miller)